Zapotrzebowanie na parę

 

Zapotrzebowanie na parę poszczególnych odbiorników jest najważniejszym kryterium dla projektu kotłowni parowej. Niemniej jednak należy również wziąć pod uwagę zapotrzebowanie na parę na potrzeby własne kotłowni, głównie do podgrzewania i odgazowwywania wody uzupełniającej i kondensatu, a także energię cieplną traconą przez odsalanie i podczas transportu pary rurociągami przesyłowymi.

Obliczając wymagane zapotrzebowanie na parę instalacji kotłowej trzeba dodatkowo uwzględnić takie czynniki jak jednoczesny maksymalny pobór pary przez poszczególne odbiorniki, maksymalną szybkość zmian obciążenia i aspekty często trudne lub niemożliwe wręcz do ujęcia w ramy czysto techniczne, jak na przykład pewność dostaw czy ewentualna rozbudowa instalacji parowej.

Poniższy wykres przedstawia typowy rozkład zapotrzebowania na parę. Obliczanie dokładnego zapotrzebowania na parę odbiorników występujących w konkretnej instalacji parowej jest opisane w kolejnym rozdziale.

 
Rozkład zużycia wytworzonej przez kocioł pary (wartości przykładowe)
Rozkład zużycia wytworzonej przez kocioł pary (wartości przykładowe)

Objaśnienie symboli

Symbol

Jednostka

Objaśnienie

para

[kg/h]

Zapotrzebowanie na parę; strumień pary

para,odb.bezp

[kg/h]

Strumień pary dla odbiorników bezpośrednich

para,odb.pośr

[kg/h]

Strumień pary dla odbiorników pośrednich

para,rozpr

[kg/h]

Strumień pary wtórnej z rozprężania kondensatu

para,wł

[kg/h]

Zapotrzebowanie na parę na potrzeby własne kotłowni

para,k

[kg/h]

Strumień pary wytwarzanej przez kocioł

Q·

[kW]; [MW]

Moc cieplna

Q·wym.c

[kW]; [MW]

Moc cieplna wymiennika ciepła

r

[kJ/kg]

Entalpia parowania przy danym ciśnieniu

cp

[kJ/kgK]

Ciepło właściwe wody

(do 250 °C można przyjąć do obliczeń przy minimalnym błędzie stałą cp = 4,19 kJ/kgK)

ΔT

[K]

Różnica temperatury